Kampeerders zeggen dat kamperen hen een gevoel van vrijheid geeft. Toch is kamperen in Nederland aan veel (informele) regels gebonden. Voelen we ons vrij als we ‘onder elkaar’ zijn, binnen de afgesproken gedragsregels? En wat betekent dat voor de vrijheid van anderen?

Nemen we onszelf, onze geschiedenis en problemen, niet gewoon mee naar de camping?

Eenmaal thuis laten we vrolijke foto’s en vakantie films aan anderen zien. Zijn vakanties altijd zo perfect?

En is kamperen niet vaak gerelateerd aan situaties die helemaal niet vrij zijn?